Negozioa egin behar dugu.com

Egin egin behar dugu. Eta punto.

Sarritan damua etortzen zaigu, hain erraz izan genuen, eta ez genuen bidea hautatu. Ez ginen jeltzale egin. Ez genuelako sinesten, edo beste amets batzuk genituelako buruan apika. Baina ez ginen jeltzaletu. Ez genuen laket.

Ordaindu dugu. Zailago ditugu lanak, laguntzak. Ikasle fin eta jatorrenak ere ez ginenez… zailtasunak. Eta kontaktuak falta zaizkigu, ezagunak ez dira boteredunak, entxufeek kalanbrea ematen digute oraindik… eta ezin dugu kotxe hAUnDI eta txaletekin amets egin. Ez gara beraiek bezalakoak.

Euskal Herria zer den ikasi genuen, ikusi dugu, bizi nahi dugu. Eta latza da Euzkadiren gainetik beste ezer badagoenik irudikatzea. Oraindik eskoletako liburuetan ze mapa agertzen diren ikusi eta izutu egiten gara, eta umeei Euskal Herria zerk osatzen duten azaltzen saiatzen gara. Domekan izan ginen Maulen, gaur gara Bilbon, atzo Donostian. Eta Lapurdiko hondartzetako ur gazia eta uhainak maite ditugu, oraindik. Bada herri bat kantauri magalean.

Elkartasuna, ezkerra, baloreak, beste mundu bat, hau berau, posible dela esaten dugu. Maiz. Eta entzuten dugu. Aldatu nahi dugu. Berdintasuna, malgutasuna. Eskubideak aldarrikatzen defendatzen eskatzen ikasi genuen oso gazterik. Eta ortodoxo deituko zaitu edozein intelektual damutuk. Ezkerra zirenek egin diote mesede handian eskumarik ankerrenari. Munduko hezi eta harresiak erori zirela diote unibertsitateko Fukuyama guztiek, baina ormatzarrek baino ez dituzte banatzen zapaldu eta zapaltzaileak. Eta munduko mapari so, herri, kultura, borroka ezberdinak badirala ikasten dugu. Mundua borborka dago, goi eta behe. Eta elkartasunezko keinuak egiten ditugu. Joan etorrikoak. Eta hango eta hemengo, bertako eta bertoko uztartuz doaz. Ezker berri bat eraikitzen omen, nahi bai.

Baina zure herriko leloenak peneuveren zerrendetan joatea onartu du, lana eskaini diote, ama udal bulegoak garbitzen jarri dute, hau egingo omen du, hori lortuko ahal du. Baina jarraitzen dute kalean pote asko hartu barik, inongo elkartetan ibili barik, ez dira ezer. Boterea eskuratu dute, baina ez dute eskurik. Ez dute besorik. Poltsiko hutsa dira.

Jon Jauregi esaten dute. Egibarrek aitortzen du, urtean ez dituela 30 kilo baino gehiago jasotzen. Jode! Ze pena ematen duen Jauregin. Ze zintzo planta duen. 5 etxe baino ez dituzte berak eta bere familiak… Jakan bat, Ziburun beste bat, Beasainen batzuk…. PNV bertatik atera da informazioa, hori sinesten diot andoaindarrari. Baina hasi daitezela dena ateratzen… nik lagunduko dizuet gure herriko alkateak egin duen fortunatxoa azaltzen. Urtero zenbat kilo altxatu dituen porelmorro! egingo dugu.

Obrak, lizentziak, karretera berriak, autopistako peajeak, abiadura handiko negozioak, txantxulloak, meganeopaleolitiko guztiak suntsitzeko besteko leherketak, harrobiak, subentzioak, sariak, dirulaguntzak, baserriak, unibertsitatea, zipaioak…. dirua nagusi. Eta lehendakariak bakea du ahotan. Bakea behar dugu. Noski.

Bakea behar dugu negozioa egiteko. Horrekin ere. Armekin nahiko negozio egin dugu eta….