maiatzak 27. Beste hauteskunde egun bat gurean. Beste bat. Demokrazia horrelakoa dela diote eta. Nik oraindik ez diet sinesten. Kosta egiten zait. Demokrazia?

Hego Euskal Herriko lau herrialdeetan, herri mailako bozak, batzar nagusietarako eta Nafarroako parlamenturako hautagaiak lehian. Igandez.

Emaitzak
Eta emaitzek, kolore aniztasuna agertu dute gehiengoen burruka honetan. UPN-k gehiengo osoa galdu du Nafarroan bezala, hiriburuan ere, Iruñean. Alfonso Alonsok galdu du Gasteiz. PSOE nagusitu da Gipuzkoak, ANV 187.000 bozka eskuratu ditu, EAJ-PNV-k jeitsiera nabarmena izan du, Bizkaiari eta Bilbori eustea lortu duen arren, kostata onartuko dute galera demokratikoa. Ezker abertzaleak 700 hautetsitik herena ilegalizazio egoeran ditu.

Astelehena bilera eguna da gurean. Astelehenez balorazioak egin dituzte denek. Bezperan denak ziren garaile, atzo denak mokoka. Gaur ordea, elkarrekin jezartzeko prest. Elkarrekin gobernatzeko pronto. Politika. Demokrazia. Boterea.

Alderdi zopa
PNV-k Aralar eta IU gura ditu Gipuzkoan errauskailuak eta Y trena martxan jartzeko. PSEk EAri eskaini dio gobernua. PP-k ez daki PNV zelan kendu Getxoko alkatetzatik. Uxue Barkosek ikurriña jarri beharko du San Ferminetan ANV-k alkatetu dezan, Purasek (PSN) UPNkoen lehendakari gura luke, eta imaztarrek Egibarri leporatzen diote Gipuzkoa eta Arabako galera. PNV-k Ibarretxeren 600.000 boz haietatik erdira jeitsi du bere kouto Imaz buru duenetik. Baina ez dut nik ur hoietan nabigatzeko asmorik.

Hauteskundeak 2.0

Hego Euskal Herria bizi bizi dago. Hauteskundeak izan dira. Beste behin. Eta horretaz ari gara egunotan, tabernetan, lantokietan, lagunartean. Eta hori ez da txarra. Hori bizigarri da. Bizi garen seinale. Politika profesionalizatua dago, baina herritarrok ere adierazten dugu kezkarik. Blogetan ere mintzo gara, teknologiaz baino gutxiago agian, katuei buruz baino gehiago… baina ari gara. Hauteskunde hauek berebiziko garrantzia izan dute gure Interneteko panoraman ere. Blogak, rss jarioak, bideoak, informatiboak. Eta partehartzea?

egin behar dugu. com

Eguerdian heldu zait mezua. Sartu eta hau ikusi dut. Sartu zarete?
Kanpaina ofizialaren klon bat da, mezua baina zuzenagoa da. Barre ere egin dut, egia esan… kanpaina honek ematen zuen bai. Et orain arte batzuk barre egin dugu. Beste batzuk dirua egin dute, negozioa, txantxulloa, etxe garestiak, golf zelaiak -Galdakaoko alkatearen poza ikustea besterik ez dago-, eta egiten jarraitu gura dute. Eskuma horrelakoa da, han bezala ere hemen.

Horregatik logotipoa asko gustatu zait. Euro Alderdi Jeltzalea. Eta ozen diot, barre egin behar dugu. Umore bako iraultza, gorringo bako arraultza.

eginbehardugu.com

Euskal Herrian idatzitako blogak inprimitzen zizkion osabak. Eta kartzelara eroan. Irakurtzeko. Hemen zer berri jakiteko. Egunkarietakoez gain, aldizkarietatik landa… beste irrintzi batzuk ere badirela eta.

Poemak idazten zituela esan zidan bere neskalagunak. Idazten trebea zela.

Halako batean amarekin egon nintzen. Eta harro zegoen semearekin. Ikasle ona izan zela, militantea ere tamainakoa.

Gaur egun preso daukate Tolosan. Etxetik lau ordura edo. Autoz. Neskalaguna, anaiak, ama, osaba joaten zaizkio bisitan. Liburuak, paper inprimatuak, musuak, besarkadak eta Euskal Herriaren zati bana eroango diote, doazen bakoitzean.

Baina gaur, bere blogaren berri izan dugu. Eta bat batean, ideia guztiak batera etorri zaizkit burura. Ama, anaiak, osaba, neskalaguna, Durango eta gainontzekoak.

Oierrek idazten dituenak irakurriko ditugu aurrerantzean. Berak marraztutakoak ikusiko ditugu. Eta gorantziak bidaliko dizkiogu, blogean bertan. Eta berriz ere, bisitan doazenean, inprimaturik jaso beharko ditu. Bera eta gure artean, sare handi bat barik, beste zeozer dagoelako.

Aupa Oier. Irakurle gaituzu.

Bizkargi eguna da gaur. Urtero mendian 1937ko gudariak omentzeko egiten den ospakizuna.

70 urte betetzen dira 1937 latz hartatik. Borrokan aritu ziren orduko gazteak, fusilak eskuetan, faxismoaren kontra.

Borrokan bizitza eman zuten, orduan ere, hainbatek. Gure mendietan. Bizitza eman, bizitza galdu. Bizitza kendu zieten. Hemen, Bizkargin. 1937an. Maiatzean. Duela 70 urte.

Eta Bizkargira igotzen jarraitzen dugu. Gogoz. Eta gogor. Frankismoan saiatu ziren errepresioarekin jai egun hau zapaltzen, guardiazibilak, metrailetak eta fusilak. Jarraitzen dugu ordea inguruko herritarrak mendira joaten. Tontorrean gudarien eguna ospatzen.

Eta bart, gaztetxean Ibon Meñikaren gutun hau irakurri dute. Aranjuezeko espetxetik igorria. Gogoeta bat 1937koaz, gogoeta bat 2007koaz. Gogoeta bat Euskal Herriaz.  Bart entzundakoaz gogoeta egiten igoko gara gaur mendira. Bizkargira. Eta jarraituko dugu horretan, mendira igotzen, menditik jaisten. Mendian gora, eta mendian behera. Hemen, Euskal Herrian. 70 urte beranduago. Maiatzean.

Joan da beste bat. Nire lagun batek, korrikalaria eta tabernaria bera, inuxenteen eguna deitzen dio atzokoari. Maiatzaren lehena.

Kontua da egun hau ospatzera heldu garela euskaldunok, langileok… zapalduok orohar. Zubia izan da gehiago, mobilizazio egun gorria baino. Kamiño hegal guztietan plastikozko pankarta inprimatu gorriak inoiz baino gehiago egon diren arren, maiatzaren leheneko giroa epela da.

Badira urte batzuk, maiatzaren lehenean tirrin tarran ibiltzen garela, pankarta baten atzetik oinez, berbaz, siglei jarraituz, baina eskubideak kudeatzen dituztenak zirikatu barik. Langile, gazte, emakume, zapaldu, etorkin, ama, autonomo eta abarren eskubideen alde, manifestaziorik ez dela egiten pentsatzen hasita nago jada.

20 urte gutxiago geneuzkan Ikerrek eta biok, akanpadan Gernikara joateko izan ginenean. Azkenean Aberri eguna Gernikan ospatzearekin konformatu behar izan genuen. Hango kontzertuak, punk mobidaren hasiera, gazte mugimenduaren indarra, nazioarteko ekimenak… kontatuta ikasi ditugu. Gu baino nagusiagoak zirenak joan ziren, eta makina bat fabula entzun ditugu gerora. Gazte belaunaldi oso batek oso gogoan du 37-87 ekimen hura.

Gerora, irakurri ditugu orduko kontuak. Entzun ditugu Laboaren, Kortaturen, MCDren kantuak. Kukubiltxo edo Maskaradaren antzerki obrak ikusi. Gernikako txoria ikur bihurtu zen, Picassoren eskuari kolorea gehitu zioten hemengo kartelgile ausartenek.

Gernika gure li-buruetan
Gernika beti egongo da gure buruan. Historia ikasi genuen ikastoletan. Liburuetan ez zetorrena ahopeka kontatu ziguten andereñoek arbelaren aurrean. Gu ez gintuzten horregatik zigortu. Guernica Gernikara margozten genuen ikastolan, ezdakigunora bialtzeko…. baina dagoeneko berandu da. Orain PNVkoek ere eskatzen dute, Agirre lehendakariak onartu gura izan ez zuen koadroa. Picassok Errepublikaren alde egin lana aurkeztu zuen Pariseko Nazioarteko Azoka batean. New Yorken egon zen gero margolana, eta badira zenbait urte Madrilen dela, bahituta. Euskaldunen ordezkariek uko egin zioten lanari, orain eskean ari zaizkigu. Memoria historikoa.

Memoria historikoa
Gernika, memoria, faxistak, hegazkinak. Astelehena, merkatua, jendea, kalea. Gernika, Euskal Herria. 1937, 2007. Gernika gezurrak, hegazkinak, paperak. Franco, Espainia. Alemania. Italia. Faxismoa. Euskal Herria eta bere eskubideak, Gernikan. Gernikan. Memoria historikoa diozu, baina gogoratuta, gaur egungo kontuak baino ez datozkizu gogora. Gernika, Euskal Herria. Gaur.