-
EZpanitatearen eguna
Arraza, Hispanitatea, Guardia Zibila…. ankerrak oro ospatzen direnak. Beldurra ematen duten ospakizunak. Beldurra, izua eragin duten kontzeptuak.
Urriaren 12an Amerika ezagutu zutenen alde. Urriaren 12an, Hispanitatea ospatzen. Guardia Zibilak kaleetan desfilatzen, kantinetan mozkortzen…
Eta bien bitartean, gure herria -beste asko lez- kartelez josita esnatu da gaur ere: Ez dugu ezer ospatzeko jarri dute bart, gaur institutora joan diren gazteek. Eta joan egin dira, inposatutako jaiari muzin egin, eta 9:30etan ireki dute institutoa. Filmea lehen orduan, hitzaldiak gero, mendi irteera bat Gaztelumendira, manifestazio bat Lezaman… egun mugitua izango dute gaur gazteenek.

Eta adorez, eta inbidiaz, ikusten ditut gazteagoak. Intsumisio jarrerak hartu dituzte aintzat, eta ospakizun arrotzen aurrean, lanera joan dira. Gainontzeko egunetan baino gogotsuago apika, beraien gaurko ikasgaiak beraiek antolatu eta prestatu dituztelako. Eta harro egongo dira, hispanitateari muzin eginez. Pozik curriculum propio baten bidean, gure herriko historia ezagutu eta menpekotasun kateak hausteaz.
Gu egiteko gai izan ez ginena, egiten ari dira orain gazteagoak. Eta pasibitatea, eta indibidualismoa… aipatuko ditugu sarri. Baina orain, guri exenplua ematen ari dira. Orduotan, beraien ikasteetxeetara joan diren milaka gazte hoiek. Eta guk batailak kontatuko dizkiegu: 68koak, 80. hamarkadakoak, 90.enekoak… hau eta beste. Baina hauek, gu baino gazteagoek, mende berria modu berrian hasi dute. Intsumisioa ez da soldaduzkatik libratzeko aitzakia soilik, intsumisioa… bizitzan mantendu daitekeen jarrera delako.
Postdata:
Atzo, kafe orduan istorio polita entzun nuen, han, Mororen tabernan. Kontalariak zioen, urriaren 12an pobreen eguna zela. Eta denok zur eta lur begiratu genion. -Pobreena? Zer ba?Kontatu zigun zelan, aspaldi, Larrabetzura etorritako andaluz batek, Moyak, kontatzen zuen egun handia zela urriaren 12a diru beharra zutenentzat. Izan be, guardia zibilak ospakizunetan eta mozkorkerian zeudela profitatuta, lapurreta onak egiten bide zituzten urriaren 12a ospatzen zen aldiro. Pobreenen eguna. Beinke.
-
Tim O’Reilly Euskal Herrian (web 2.0)

Tim O’Reilly Euskal Herrian izan genuen aurreko astean, Gasteizen. Oso denbora laburrean nazioarteko hainbat aditu izan ditugu gure artean. Chris Anderson, Vicent Partal eta Tim O’Reilly. Zerbaitetan ari garen seinale. Buztan luzea dela, .cat eta vilaweb direla, edo web 2.0 kontzeptuaren inguruan… puntako hizlaren hitzaldiak topatzen ari gara batean ez bada bestean. Bilbo, Donostia eta Gasteiz. Etxetik hurbil beti ere.Web 2.0 kontzeptuaren asmatzaileak adibidez, hitzaldi argia, adibidez hornitua eta benetan interesgarria eskaini zuen Gasteizko Europa aretoan. Jende asko -Chris Andersonen hitzaldian baino hiru aldiz gehiago- eta arreta bereganatu zituen O’Reilly argitaletxeko buruak.
Gasteizeko hitzaldia adi jarraitu genuen, bertan hainbat blogari eta euskal Interneteko aktualitatearen jarraitzaile batu ginen. Besteak beste, Tim O’Reilly agurtu eta beragaz hitz batzuk trukatzeko aukera izan genuen. Tipo irekia bera. Zabala, jatorra eta kezkatua. Euskal Herria 2.0 jardunaldietako txapa eskaini genionean, atoan paparrean jarri zuen, eta informazio gehiago gura zuela adierazi. Txartelik ez geneukanez, -ohitura falta gurea- idaztekotan geratu ginen -mail me!- eskatu zuen berak.
Aurkezpenean, Euskal Herriaz begirunez jardun zuen. Tagzania proiektua aipatu eta euskal enpresa zela aitortu ostean, jator erantzun zion Gari Araolazaren aurkezpen eta itaunari. Bilbao.bi ekimeneko mapa bat ere jarri zuen, bezperan Bilboko Plaza Barrian afaldu zuela adierazteko.
Arrazoi du Luisek, kronikarik ez dugula idatzi dionean. Egia da, prentsan ere ezer gutxi agertu da hitzaldiaren inguruan, ez bada Berriakoek egindako elkarrizketa eta beste aipamenen bat han hemenka. Gauza askorik ez. Flickr argazkitegian (hau bai 2.0) Aitorren argazki interesgarri batzuk daude, ostantzean.
Inoiz ez da berandu kronika bat idazteko, sentsazioak konpartitzeko. Egia esan, web 2.0 delako garaiotan, horretan ari gara. Informazioa trukatzen, konpartitzen, etiketatzen….
-
International declaration on suport of the basque process
Francesco Cossiga (Italia), Mario Soares (Portugal), Gerry Adams (Irlanda), Kgalema Motlante (Hegoafrika), C. Cardenas (Mexiko) A. Pérez Esquivel (Argentina)
Looking the new political situation created in Euskal Herria / Basque Country and taking in account mainly:
• the will to open an oficial contact line bettwen the basque organization ETA and the Spanish Government.
• The statement of Spanish President Mr. Jose Luis Rodriguez Zapatero committing to respect any decision taken by the basque people exclusively through democratic ways and legal procedures.
• The intense activity promoted by the basque political forces, trade unions and social movements.
1.- We consider very positive the recent initiatives taken to overcome the ongoing political confrontation and the opening of a process of mutual recognition and civic compromise consequence of the hard work and democratic commitment expressed by both sides the basque and Spanish one.
2.- We welcome this new phase, in wich words are beginning to triumph over silence and the bedlam of injustice and thus facilitate dialogue and negotiation. This is the only way to resolve political problems and lay foundation for a true Peace, based both on mutual recognition and agreement between the parties and on the universal rights of democracy.
3.- We encourage and exhort all the parties concerned, in complete absence of violence form both sides, to join us in pursuing tirelessly the hard but rewarding journey to wich we have committed ourselves, soothing the ancient wounds of the long conflict with the balm of responsible politics and using our determination and the precepts of democracy to eradicate for ever the causes and effects of the conflict.
4.- Finally we declare our readiness to support, in every way that is humanly possible, any process that leads to the attainment of Peace and we commit ourselves, form this day on, to promote all initiatives whose objective is to achieve that result by democratic means. october, 2006
-
60 egun
Bi hilabete, 8 aste. 60 egun. Ordu asko. Bakarkako minutuak. Loak eta ametsak. Amesgaiztoren bat. Ilusioa eta kemena. Haserrea eta buruko mina. Nik zer dakit zer?!
60 egun, zer ez zaigu gertatu egunotan. Niri behintzat bizitza aldatu zait. Lagun berriak egin ditut. Munduaren berri izan dut. Mundu gero eta okerrago honek ordea, badu alternatibarik. Justizia eskatu eta mutu geratzen den mundu hau.
60 egun. Zer ez zaion burutik pasa, bakarrik den presoari. 60 egun eta gose greban. 60 egun, eta ezin ixilik egon. 60 egun, eta askatasuna aldarrikatzen. 60 egun, eta ez dut ixilik egon nahi. 60 egun, eta batzuek ez dute txintik ere esan. 60 egun, eta giza eskubideak ez dira errespetatzen.
60 egun gose greban Iñaki de Juanak, euskal preso politikoa. 60 egun.
Literatura eta iraultzaAnjel Martinez komisarioak bere errebolberraren kainoia
detenitu biluziaren ipurdira sartu eta mirila zikindua,
odoldua, patetikoa ateratzen duenean
zer axola zaio mutil torturatuari poeta um fingidor den?
G.K. Chestertonek La Salve bisitatu ote du inoiz?
Intxaurrondoko kalabozoetan
nork ezagutzen du Hermann Broch?
Zelan adieraziko du gero mutil torturatuak
epailearen aurrera suntsiturik iristean
objetive correlative kontzeptuaren esanahi zehatza?
Zer da Molly Bloomentzat
Carabanchelgo egunsenti jostorratzez betea?
Nor da Michel Foucault zigor zeldetan
hamar hilabetez higatzen denarentzat?
Bost minutuko bisita? Enkontru lirikoa?
Euskal presoek
Jean Duvoisinen Biblia estudiatu behar dute
beren gutun debekatuetan
hatxeak eta komak leku egokian jartzeko?
Zein da literaturarentzat
errebeldiaren, iraultzaren, abenturaren
balio etiko ahortezina?
Zer izkiriatzen da
Voprosi Literaturi edo Tel Quel aldizkarien ertzean
euskal presoen gose greba amaigabeez?
Zer axola ote zaio konpromezua
polizien tiro artetik —erreboluzioaren bandera lez
ezkutarik gabe— ihes doan mutilari…Joseba Sarrionandia, Hnuy illa nyha majah yahoo (Poemak 1985-1995)
-
Bizkaiko bertsolari txapelketa, bapatean?

Astelehenean aurkeztu zen gure herrian, Bizkaiko bertsolari txapelketa. Domekan hasiko da eskualde honetan bertan aurtengo txapela erabakitzeko lehenengo saioa. Orain hasi eta abendu erdirarte, badaukagu nora joan eta zer entzun. Bizkaiko bertsolaritzak, iazko BECtekadaren ostean, erronka berria dauka.Esan eta esan ari dira batean eta bestean Unai Iturriaga eta Igor Elortzarik gabeko txapelketa dela. Kontua da, modu naturalean aurtengoan izenik ez ematea erabaki dutela bi durangarrek. Eta horrek, finalari begira behintzat, txapelketaren interes maila areagotu egin dituela.
Guk gure aldetik, astero bertso_afari_saio bat egingo dugu. Finalista izan daitezkeen lau lagun batuko dira eguaztenero gurean –Fredi Paia, Arkaitz Estiballes, Etxahun Leku eta Xabi Paia-. Txapelketa nagusirako prestatzen hasi ginen, eta laurak finalerdietara igarotzea lortu zuten. Orain laurak Bizkaiko finalerako txartela eskuratu behar dute. Finalean afariotako giroa izan dadin, eta txapelaren beltza dastatzeko. Afariotako kontuak ez ditugu blogera ekarriko, baina txapelketaren jarraipena egiteko asmoa badago gure inguruan. Bertsoak ere, mp3 formatuan eskainiko dizkigu, entzun gura dituenaren gozagarri.Azken oharra:
Txapelketa Zamudion abiatuko dela eta, esan beharra daukagu, Bizkaiko Bertsozale Elkarteak, Larrabetzuko bertsozale batzuen eskariz, Larrabetzun saio hau egiteko tramiteak egin zituela. Baita baietza lortu ere. Baina alkateak, saioaren gastuak ez ordaintzeagatik, larrabetzuarrok ezin izango dugu txapelketa gure herrian ikusi. Tristea bezain lotsagarria da, eta inork salatu ez duenez, gaztelumendi.org blogean behintzat horren berri emango dugu. Tomas Ordeñana alkatea, hain da lotsabakoa, nahi dituen gauzetarako baino ez dago prest gauzak antolatzeko. Asteburuan herritarrei paella doan emateko ez dago arazorik, baina Bizkaiko kultura bultzatzeko, txakur txikirik bez.
-
[ irratia.com ] 2.2 bertsioa gaur abian
Uda eman dugu isiltasun zapatista batean. Oihanean barik, bestelako ekimenetan murgilduta ibili garelako. Nor bere lanean, eta horrez gain estudioko lanak, kuñak prestatzen, emankizuna hobetzen azken batean.
Ekainaren bukaera itxi genuenak, urriko lehen asteartean du jarraipena. Gaur, arratsaldeko 18:00etatik aitzina, irratia.com berri -berritu- bat ezagutuko duzue.
Tarte berriak
Emankizuna hobetzeko xedez, atala berriak sortu ditugu. Laburragoak eta dinamikoak. Albiste teknologikoen tartearekin, azkar azkar, astez aste teknologiaren inguruan munduan zein gure artean dauden nobedadei ahots euskalduna jarriko diegu, eta horrez gain, astero musika librearen tartea osatuko dugu. Munduan zein Euskal Herrian sortzen diren kantu libreen mini espazioa sortuz.Horrez gain, aspaldian hartu dugun martxa profitatuz, elkarrizketak egiten jarraitu gura dugu. Hasteko, bat ona. Iban Arantzabal elkarrizketatuko dugu. Gai asko ditugu beragaz jorratzeko: sustaturen 5. urteurrena, Goiena.net ataria, Goiena TB eta irratia, Internet euskalduna….
irratia.com bisitatu baduzue, konturatuko zineten urriko iraultza egin dugula diseinuan ere. Irratigintza berriari, estilo berriak. Ea ikasturteak zer ematen duen.
[audio:http://www.bilbohiria.com/docs/podcast/irratiacom/irratiacom061003.mp3]Podcast: Play in new window | Download
-
Ni ez naiz Graham Greene
Iñaki Soto adiskideak, aspaldian irakurri dudan zutabe onena idatzi zuen aurreko astean Berria egunkarian. Beragaz komentatzen egon ostean, blogerako aproposa zela aitatu genuen. Hemen eskaintzen dugu berriz ere, eztabaida pizteko asmo zintzoagaz.
Graham Greene (1904-1991) idazle britainiarra zen. Garaiko politikaren behatzaile zorrotza izan zen eta, batzuetan, auzi politiko horietan engaiatu zen. Adibidez, II. Mundu Gerraren testuinguruan, MI6ko espioi gisa aritu zen. Esperientzia horrek isla izan zuen bere liburuetan. Ironia handiz, egoera latzei buruzko kontakizun barregarriak idazteko dohain berezia zuen. Film bihurtu diren idazlan ugarien autore da. Azkenekoa, The Quiet American. Aipagarrienak, niretzat, The Third Man eta Our Man in Havana dira.
Tregoatik hona Euskal Herriko politikaren errepide mapa Greenek idatzitakoa dirudi: Norvegiako goi-bilerak, baserri bateko azpi-bilerak, disidentziaren aurkako epaiketak metropolian… Azken hilabeteetako gertakizun hauen guztien artean badago bat bereziki greenedarra iruditzen zaidana: Pablo Muñoz, Gorka Agirre eta Julen Madariaga ETAko kidetzat jo dituzte.
-
Euskal Herria 2.0 | abiapuntu bat
Jardunaldiak bi egunetan burutu ditugu. Zenbait hilabete pasa dira hasierako asmoaren berri Donostiako itsasertzean izan nuenetik. Eta egia esan, ez nuke lortu duguna hasiera horretan horrela imajinatuko. Baina olatuaren gainean gaude orain.Nora heldu nahi genuen? Zer bilatzen zuen EH 2.0 egitasmo honek? Nik uste, iragan ostegunean Donostiako Artelekun batu ginenon artean sortu zen giroak ondo islatzen duela gure orduko asmoa. Abiapuntu bat daukagu, aurrerantzean Euskal Herria eta Internet batuago ikusteko, gauzatzeko, plazaratzeko. Herrigintzan, euskagintzan, edukietan, software librearen inguruan, Interneten, komunikabideetan aritzen garen jendea batu gara bi egunez. Eta oinarri bat jarri dugu, eztabaidarako, gogoetarako, ekimenarako, auzolanerako. Eta alde horretatik pozik egoteko motiboak dauzkagu.
Euskal Herriko domeinuaren beharra azaleratu dute EH 2.0 jardunaldiek irakurtzen genuen Berrian, jardunaldiaren biharamunean. Eta bai, horra ere heldu behar ginen. Modu naturalean, eztabaida piztu da. Vicent Partal gomitatzeak, .cat adibidea gertutik ezagutzeak, gurean gaiarekiko interesa piztu du. Eta besteak beste ondorio horretara heldu gara. Antzeko kontuak adierazi zituzten Josu Landak eta Josu Amezagak. Edukiak, nortasuna, kultur ondarearen bahiketa, lizentziak, ikurrak…. izan zituzten hizpide bi hitzaldi ezin argigarriagoetan –Info 7 irratiak zintzilikatu ditu sarean – eta ostean Partalek ekitaldia biribildu zuen. Argi eta garbi.
Orain, Partalen bloga irakurtzen dugunean, oraindik flipatuta jarraitzen dugu. Tipo argia, adibideak ematen azkarra, umorea galdu barik, eta bere nortasunari uko egin barik, besteona begirunez ikusten duena. Komunikabide berrien eremuan aitzandari Europa mailan, eta euskaldunon lagun. Abiapuntu honetan bidaide izango dugu. Katalanak eredu zaizkigu Interneten, hizkuntzan, kulturan, digitalizazioaren aroan. Jarraitu egin behar ditugu, ezagutu, ulertu, begirunez beraiengandik ikasiz. Eta horretara goaz.
Ondorioak tag edo etiketetan bildu genituen, eta pantailaratu. Hemen ikusi daitezke. Gutako edonork badu zer egin nahikoa aurrerantzean: edukiak sortu, argitaratu; euskara eta gure kultura, gure nortasuna sarean erakutsi eta bultzatu; ikur berriak asmatu; software librea lokalizatu, sozializatu eta erabili. Asmo on guzti hauek gauzatzeko. Euskal Herria Interneten izan dadin. Eta Internet Euskal Herrian. Areago, gehiago. Abiapuntua.

-
Buztan luzearen teoria
Aurreko batean, duela aste pare bat edo, Chris Anderson izan genuen Bilbon.
Wired aldizkariko erredaktore burua da Anderson, tipo ezaguna mundu osoan. Interneteko kontuetan ere aditua da,
komunikazio eta marketing_ari buruz asko daki, ekonomilaria da ikasketez, eta mundu mailako begirada dauka. Wired aldizkaria, paperezkoa da berez, eta mundu osoan banatzen den teknologia berriei buruzko aldizkari espezializatua da. Interneten ere irakur dezakegu, egin klik.Andersonek, teoria berria plazaratu du ez oso aspaldi. the long tail edo buztan luzearen teoria. Bertan dio, arrakastatik aparte ere… badirela jendearen kontsumorako interesgarriak diren hamaika produktu ere. Baina hala ere, super kate eta merkatal gune handienek, arrakastatsuak baino ez dituzte eskaintzen beraien apal eta dendetan. Arrakastak bultzatuta noski, salduenen artean ageri dira salduenak. Baina duela denbora bat baino txikiagoa da salmenta arrakasta hori… orain, Interneteko denda espezializatuetan… arrakasta lortzen ari direnak, gitxi -edo gitxiago- saltzen diren produktuak baitira…
Eta horrela, buztan luzearen teorian, gutxiago saltzen diren produktuen -pelikulak, kantu edo diskoak, liburu bitixiak…. gutiziak azken finean- zerrenda amaigabea lortzen da, buztan luze bat.
Argudio asko, grafiko ugari eskaini zituen Bilboko agerraldian bere teoria hau plazarateko. Interneten eraginaz berba egin zuen, blogak direla, youtubeko bideoak direla… eta guzti horrek eragina dauka kontsumoan ere. Telebista asko ikusten da gaur egun, oraindik, baina asko jeitsi da telesail arrakastatsu bakoitzaren kontsumoa… jada ez dago izar nagusirik, eta izatekotan Interneteko bideoak dira.Crhis Anderson entzun genuen Bilbon, eta kezka ugari planteatzeko aukera izan zen. Eta oraindik kezka hoiek buruan buletaka dauzkagu. Adibidez, gurea bezalako kultura txiki bat, non kokatuko genuke buztan luze horretan? Ba al daukagu irauterik euskara bezalako hizkuntza batekin globalizazioaren aurrean?
Gure liburuak, diskoak, kultur produktuak orohar, ze bide hartu beharko lukete Interneten panorama honetan?Entzuteko:
[audio:http://www.info7.com/entzun/deskargatu.php?fitxaizena=http://www.euskalherria.com/mp3/kolaborazioak/talaiatik/20060926_eus_526.mp3&sekzioa=talaiatik&id=526] -
“Hemen inork ez du Internet seriotan hartzen”
Orue.com edo Deusto.com bisitatzen badituzu, bere eremuan sartuko zara. Interneteko itsasoetan ari da, ontzigintzarako lan egiten duen arren. Hemen baino ezagunagoa da munduko hamaika bazterretan. Baina Interneti buruz berba egiteko elkartu gara Eduardo Perez Oruerekin. Kezkati agertu da.
Interneten oso lagun ezaguna zara. Noiz eta nola hasi zinen sarean murgiltzen?
1984 urtean nire anaia Karmelo AEBtan zegoen ikasten. Handik bueltan, zeukan diru guztia amaitu ostean, etxekoentzat opari bakarra ekartzea erabaki zuen, eta han ofertan zegoen Commodore 64 bat ekarri zigun. Orduan, zeharo zaletu nintzen. Baina izugarriena Espainiako BBS -Internet hedatu aurreko sareak- batzuetara konektatzen hasi nintzenean etorri zen. Orduan, SPRIk diruz lagundutako 1.200 baudiotako modema neukan. Internet geroago ezagutu nuen, 1995ean, Belgikan bizi nintzela.Ez da denbora asko, Deusto.com dominioak buruhausteren bat eman dizula ezta?
Bai, Planeta argitaletxeak nire kontrako helegitea aurkeztu zuen Jabego Intelektualaren Nazioarteko Erakundean, Deusto.com dominioa beraiei zegokiela argudiatuta.Zertan geratu zen afera hura?
Irabazi egin nuen. Eta eskerrak, dominioa duela 10 urte erregistratu nuen, Planeta argitaletxeak Deusto marka oraindik erregistratu barik zeukanean. Nik Deusto.com erosi nuenean, Planetak oraindik ez zeukan webgunerik ere. Dena nire alde nuen, baina denbora eta dirua horretan eman behar izan nituen.Orain argitaletxe elektronikoa da deusto.com
Jendeak argitaratu gura duen guztia argitaratzeko aukera eskaintzen dugu. Liburu irekia da. Sartu, zure orria sortzen duzu eta idazten hasten zara. Hori da guztia, erraza eta doan.Sarean zuk egindako bideoak ikusi ohi ditugu, Hombrelobo.com gunea ere badaukazu, baina zertan egiten duzu lan?
Berez, indabak ordaintzeko dirua Danimarkako ontzigintza enpresa batetik jasotzen dut. Nire lana, gas likuatuak garraiatzen dituzten gure itsasontzientzat merkatu berriak aurkitzea da. Internet ordea, pasioa da niretzat lana baino gehiago.Duela gutxi eyeOS esperientzia ezagutu genuen, argituiguzu zertan den Interneteko proiektu hori.
EyeOS sistema operatibo birtual bat da, ordenadore bateko lan guztiak egiteko, ezer behar ez izatea ahalbidetzen du, soilik Interneteko konexioa. Berdin lan egin dezakezu bulegotik, etxetik edo ziberkafe batetik. Zure fitxategi guztiak izango dituzu, testu prozesadoreak, agenda… http://eyeos.info gunean doako kontuak banatzen ditugu, frogatu gura duen guztiak aukera izan dezan. Dagoeneko mundu osoko 66.000 lagunek egin dute.Zelan ezagutu zenituen hiru gazte horiek?
Sarean. Beraien proiektua atsegin nuen, eta frogatu egin nuen. Idatzi egin nien, ingelesez idatzi ere, ez nuelako somatu ere egin Kataluniakoak izan zitezkeenik. Beraiek nire zerbitzaria eskatu zidaten, froga batzuk egin eta txateatzen hasi ginen. Handik egun pare batera, 18 urteko mutikoak zirela ikusita, autoa hartu eta Bartzelonara joan nintzaien bisitan. Jenioak iruditu zitzaizkidan, gauza harrigarriak egin dezaketen mutilak zirela uste bainuen.Proiektuak oso itxura ona dauka, zeintzuk izango dira hurrengo urratsak?
Garapena eta garapena. Proiekturako programatzaile gehiago lortu eta, ahal dela, dirua egin.Eta gure inguruan, zelan ikusten duzu Internet bera?
Txarto, txarto, txarto. Inork ez du horretan sinesten, enpresariek tentelkeria delakoan daude. Hemen inork ez du aintzakotzat hartzen. Pasa den astean Chris Andersonen hitzaldian egon nintzen Euskaldunan; Wired aldizkariko erredaktore burua da Anderson, Buztan luzearen teoria -The long tail- plazaratu duena. Betiko bostak batu ginen han, 40 bat ikasle,eta ez zegoen beste inor. Korbatarekin lau lagun. Eta arratsaldeko 19:00etan zen gainera! Eta tipoa, Inteneti buruz munduan dagoen argienetakoa da gainera. Eta jendeak ez dio garrantziarik ematen, antza denez ikasi baino, hobe da bekarioak kontratatu eta zapaltzea.Euskarazko Interneta jarraitzen duzu?
Egia esan, ez. Sarritan gainera, gehiago jarraitzen dut ingelesez sortzen dena, gaztelaniazkoa baino. Ez dugu ahaztu behar, Internet berez globala dela, eta gustatu ala ez, gauza gehienak ingelesez sortzen dira. Nik, gaur gaurkoz, proiektu berri bat sortu beharko banu, ingelesez egingo nuke. Eta gero, beste hizkuntzetara egokituko nuke. Zolow.com proiektuarekin horrela egin genuen.Eta zer gehiago egin beharko genuke?
Hasteko, guztion lana dela aintzat hartu beharko genuke, eta ez soilik gobernuarena. Denok daukagu ikasi beharra, lagundu eta lan egin. Azken finean, Internet hori bera da, gogor eta gogoz lan egitea. Eta euskaldunok langile fama izan dugu beti. Baina azkenaldian, badirudi beste norbaitek arazoak noiz konpondu zain gaudela. Baina hemen, argi eta garbi lan egin beharra dago. Eta benetan, zinez, gure gazteak lagundu egin behar ditugu. Ez beka miserable horiekin, baizik eta ideia onak lagunduz, benetako arrisku kapitalarekin, arriskatuko duena. Eta noski, ingelesa ikasi beharko dugu.Hara eta hona
Bidaia asko eginda zaude. Zer ekarriko zenuke Euskal Herrira, hemen erabiltzeko edo egokitzeko?
Bidaia asko eginda nago, bai, baina gainera 17 urtez kanpoan bizi izan naiz, Tarragonan, Begikan, Argentinan, Estatu Batuetan eta Singapurren. Nire ustez guri falta zaigu bidaia gehiago egitea eta gainerako kulturen alderdirik onenak kopiatzea. Leku guztietan ikas daiteke zer edo zer. Singapurren, berbarako, SMS bidez taxi bat eska zenezake, zagozen lekuan zagozela, sistemak badakielako zu non zagozen. Edo Iranen, urteak direlako han semaforoek atzera-kontua daukatela. Zer esanik ez, Danimarka, han amatasunari laguntza emateko sistema ikaragarri ona delako. Kanpora joan behar da baina ez harrotasuna erakustera, ikastera baino. Zer ikasi asko daukagu eta.Esaiguzu, nondik ibiliko zinateke paseoan?
Iguazúko ur jauzien ingurutik, deabruaren atakaraino, Argentinan. Edo Tokioko Harajuku auzotik.Eta hiri bat aukeratu beharko bazenu?
Buenos Aires, Singapur, Bartzelona, Oslo, Tokio, RÃo de Janeiro, … Bakarra, inoiz ez.




























